دواهاى خشك‌كننده بعضى از دواهائى كه زخم را خشك مىنمايد گل شقايق است بكوبند و بپاشند بالاى زخم و زاق است بكوبند و بپاشند كمى بالاى زخمهائى كه گوشت زيادى دارد و يا در آب‌جوش حل كنند و بمالند بزخم‌هاى خشك ريشه و مازو است و اين مازو را بكوبند و بپاشند بالاى زخم و پوست انار و كندر سائيده و گلنار و جفت و بلوط و مرداسنج و آرد جو است و از اين ادويه بسيار است مثل عدس سائيده و دانه ورك و ناردين و توتيا هر چيزى كه قبض و سرد كند و اگر زخم محتاج شود به پاك كردن جراحت بشويند زخم را با آب عسل و يا با آب زاق و يا با آب خاكستر و اگر در زخم گرم توليد شده باشد بشويند آن را با شيره پودنه صحرائى و يا با آب برگ شفتالو و يا صبر زرد را داخل آب كنند و بشويند زخم را و اگر جراحت گوش در هواى گرم كرم انداخته باشد از صبر سائيده بفتيله آلوده كنند و در گوش و از مرهم صبرى كه صبر است تا مرهم داخليون بگذارند در علاج زخمهاى رديّة و اكله است بدان كه زخم اگر روز به روز زياد شود به اين قروح ساعية مىگويند و اگر ابتداء ظهور آن زخم كنار آن سرخى بسيار داشته باشد مايل بكبودى اين دليل است بر اينكه اين زخم مقدمه آكله است در اين صورت بايد جلوگير شوند